RAL 5010 Niebieski goryczkowy

Enzianblau to ciemny, mocno nasycony niebieski, który wziął swoją nazwę od kwiatu goryczki i zachowuje tę intensywność również w lakierze. Ten odcień nie ucieka ani w fiolet, ani w turkus, pozostaje czystym, głębokim błękitem z odrobiną zieleni w tle, która go uziemia. W porównaniu z jaśniejszymi błękitami Enzianblau wygląda bardziej dojrzale i stonowanie, bez chłodu, który towarzyszy niektórym ciemnym niebieskim tonom. Jego działanie jest zdecydowane, niemal autorytatywne, ale nigdy twarde, bo nasycenie daje oku coś miękkiego. Jeśli szukasz koloru, który pokazuje obecność, nie stając się przy tym krzykliwym, w Enzianblau znajdziesz właśnie taką równowagę.

Na dużych powierzchniach Enzianblau ujawnia się jako kolor z głębią, który nie odbija światła wprost, tylko je w sobie pochłania. Przy mocnym świetle dziennym drzwi czy fasada w tym odcieniu wyglądają nasycone i klarowne, krawędzie wyraźnie odcinają się od podłoża. Gdy brakuje światła, na przykład w pomieszczeniu skierowanym na północ albo wieczorem, kolor się ściąga i staje się niemal czarnoniebieski, co nadaje mu pewną surowość. Na frontach mebli i płytkach powstaje przez to odcień, który żyje inaczej w zależności od pory dnia, raz jest żywy, raz bardziej wycofany. Elementy metalowe, na przykład ramy okienne czy balustrady, korzystają z tej głębi, bo nadają materiałowi solidny, niemal rzemieślniczy charakter, który nie błyszczy, tylko niesie.

Z drewnem o jasnym, chłodnym podtonie, na przykład klonem czy bielonym dębem, powstaje rzeczowy, nowoczesny kontrast, który wyraźnie podkreśla błękit. Przy ciemniejszym drewnie, jak orzech, połączenie staje się spokojniejsze, oba materiały dzielą się głębią i sprawiają wrażenie jednej całości. Na metalu, szczególnie na szczotkowanej stali nierdzewnej czy mosiądzu, powstaje połączenie przypominające stare skrzynki na narzędzia albo okucia okrętowe, solidne i bez sztucznej elegancji. Tekstylia z wełny albo grubego lnu odbierają temu odcieniowi surowość i wnoszą ciepło do pomieszczeń, w których Enzianblau zastosowano na dużych powierzchniach. Kamień, przede wszystkim szary łupek albo ciemny granit, wzmacnia głębię błękitu, podczas gdy jasny piaskowiec tworzy wyraźny, niemal morski kontrast.

Obok RAL 5015 Błękit nieba powstaje gra między głębią a lekkością, dzięki której Enzianblau wydaje się cięższy, a Błękit niebieski bardziej powietrzny, co idealnie sprawdza się przy przejściach między ścianą a sufitem. Z RAL 5005 Niebieski sygnałowy obok zestawienie zyskuje na klarowności, bo oba odcienie zmierzają w tym samym kierunku, przy czym Niebieski sygnałowy jest jaśniejszy i bardziej techniczny, dzięki czemu tworzy akcent. RAL 5022 Niebieski nocny w sąsiedztwie sprawia, że Enzianblau nagle wygląda niemal przyjaźnie, bo Nocny błękit przejmuje rolę ciemniejszego, chłodniejszego tonu i tym samym daje Enzianblau więcej żywości.

Od RAL 5002 Niebieski ultramarynowy Enzianblau różni się swoim spokojem, bo Ultramarynowy niebieski wyraźnie ciągnie w stronę fioletu i przez to wydaje się bardziej niespokojny i świetlisty. RAL 5013 Niebieski kobaltowy jest bliższy Enzianblau, ale pozostaje chłodniejszy i bardziej klarowny, niemal metaliczny, podczas gdy Enzianblau wydaje się cieplejszy i gęstszy. Różnicę najłatwiej dostrzec w świetle padającym pod kątem, tam Niebieski kobaltowy pokazuje szklistą klarowność, Enzianblau natomiast pozostaje matowy i aksamitny, nawet jeśli z dystansu oba odcienie wyglądają podobnie.